اين حقايق بىرنگ است و رنگ و بوى قوم و ملت مخصوصى را ندارد . به اين دليل ، دانشمندان و فيلسوفان و پيامبران به همهء جهانيان تعلق دارند ، كه عقايد و آرمانهاى آنها محصور در محدودهء يك قوم و ملت نيست . خورشيد از ملت خاصى نيست و هيچ ملتى نسبت به آن احساس بيگانگى نمىكند ، زيرا خورشيد به همهء عالم يك نسبت دارد و با هيچ سرزمين وابستگى مخصوص ندارد . اگر بعضى از سرزمينها كمتر از نور خورشيد استفاده مىكنند ، مربوط به وضع خودشان است نه به خورشيد . خورشيد خود را به سرزمينى معين وابسته نكرده است . پس معلوم شد صرف اينكه يك چيزى از ميان يك مردمى برخاسته باشد ، ملاك خودى بودن آن نمىشود و صرف اينكه چيزى از خارج مرزها آمده باشد ، ملاك اجنبى بودن و بيگانه بودن آن نمىشود . همچنانكه سابقهء تاريخى ملاك عمل نيست ؛ يعنى ممكن است ملتى قرنها يك سيستم خاص اجتماعى را پذيرفته باشد و بعد تغيير نظر بدهد و سيستم نوينى را به جاى آن انتخاب كند . مثلًا ما مردم ايران در طول بيست و پنج قرن تاريخ ملى ، مانند بسيارى از كشورهاى ديگر رژيم استبدادى داشتيم و اكنون كمى بيش از نيم قرن است كه رژيم مشروطه را به جاى آن انتخاب كرده‌ايم . رژيم مشروطيت را ما ابداع و ابتكار نكرديم ، بلكه از دنياى خارج به كشور ما آمده است ولى ملت ما آن را پذيرفته و در راه تحصيل آن فداكاريها كرده است . البته افراد زيادى از همين ملت با سرسختى عجيبى مقاومت كردند ، مسلحانه قيام كردند و براى حفظ رژيم استبداد خون خود را ريختند ولى از آنجا كه در اقليت بودند و اكثريت ملت ايران رژيم مشروطيت را پذيرفت و در راه آن فداكارى كرد ، آنان شكست خوردند و عاقبت تسليم ارادهء اكثريت شدند . اكنون آيا ما بايد رژيم مشروطه را يك رژيم ملى و خودى بدانيم ، يا نظر به اينكه در طول تاريخ زندگى اجتماعى و ملى ما ، رژيم ما رژيم استبداد بوده نه رژيم مشروطه و بعلاوه ما ابداع كنندهء آن نبوده‌ايم و آن را از جاى ديگر اقتباس كرده‌ايم ، بايد بگوييم رژيم ملى ما رژيم استبدادى است و رژيم مشروطه براى ما يك رژيم بيگانه است ؟ . اعلاميهء حقوق بشر را ما تنظيم نكرده‌ايم و در تنظيم آن هم شركت نداشته‌ايم و در طول تاريخ ملى ما مسائلى كه در آن اعلاميه مطرح است كمتر مطرح شده است ،